จากปอเนาะสีแดงสู่ปอเนาะต้นแบบ

ได้มีโอกาสรับชมสารคดีสั้นชุดนี้ในโทรทัศน์ครู “ปอเนาะต้นแบบในนจังหวัดชายแดนใต้” จนจบ ก็รุ้สึกคุ้นๆกับชื่อปอเนาะตาเซะ จึงลองไปสอบถามพี่ๆน้องๆ จากมูลนิธิศูนย์ทนายความมุสลิม น้องๆก็บอกว่า ก็ปอเนาะที่พวกเราไปเก็บข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการถูกกราดยิงของทหาร เมื่อปี 2550 ไง”

หลังจากนั้นก็ได้อ่านงานเขียนของโต๊ะกูเป็ง (อารีฟิน บินจิ) ที่ถ่ายทอดเรื่องราวที่ทำให้ผู้อ่านเหมือนกับอยู่ในเหตุการณ์จริง เรียกได้ว่าใครอยู่ในสถานการณ์ดังกล่าวในช่วงระยะเวลาดังกล่าว คงต้องใช้ศัพท์ว่าถูกทางการเพ่งเล็งจนได้รับฉายาว่า “ปอเนาะสีแดง” แต่วันนี้พวกเขาไม่ได้นั่งอยู่เงียบๆ ปล่อยให้เหตุการณ์เงียบหายไปโดยสังคมไทยไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยเกี่ยวกับการจัดการศึกษาแบบสถาบันปอเนาะ พวกเขาทำการสื่อสารกับสังคมโดยภาพรวม สร้างความเข้าใจกับคนส่วนใหญ่ของประเทศนี้ว่า ที่เขาระแวงกันนั่นไม่ได้มีอะไรเลย

“พวกเราจัดการศึกษาเพื่อสร้างคุณธรรมให้กับเยาวชน ให้พวกเขาเป็นคนดี” อุสมาน พูลา ครูใหญ่กล่าว

แล้วเยาวชนเหล่านี้จะออกไปทำร้ายคนได้อย่างไร วันนี้ปอเนาะ ตาเซะได้รับการยกย่องให้เป็น “ปอเนาะต้นแบบ” แล้วที่ถูกกราดยิง ถล่มปอเนาะในวันนั้น ใครจะออกมารับผิดชอบ

ผมนำเรื่องราวที่โต๊ะกูเป็งถ่ายทอดไว้ในศูนย์ข่าวอิศรา มาแนบไว้กับบทความนี้ด้วยครับ  Continue reading “จากปอเนาะสีแดงสู่ปอเนาะต้นแบบ”

โฆษณา

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: